Rafet el Roman, een van de artiesten die weet hoe het moet met de muziek.
Past zicht altijd aan de tijd, gaat van elke soort nummer over naar ander stijl. De ene keer is hij smoor verliefd op ze ex vrouw de andere keer verteld hij een verhaal net als Baris Manço.
En dan rookt hij volgens mij een joint of zo want dan zingt hij weer met ragga stijl net als Bob Marley een Turks nummer. Waanzinnig hoe het hem ook nog lukt om er een goed nummer van te maken.
Wat er zo cool aan Rafet is dat hij de laatste jaren elke jaar wel een album op de markt brengt.
En dan zit er op ze minst wel 4 /5 goede nummers op.
Zelfde geldt namelijk ook bij Dogus, meneer doet ook uiteraard zijn best en brengt elke jaar een album uit, alleen bij elke album zakt hij iets meer in de stront.
Maar ja smaken verschillen natuurlijk…
Ik weet nog de tijd dat er om de 6 / 8 maanden albums van zangers uit kwamen. Zoals Ibrahim Tatlises, Orhan Gencebay, Ferdi Tayfur & Emrah.
Tegenwoordig is het om de 2 jaar een album, en dan heb je natuurlijk de uitzondering van een geval apart “heer Tarkan” die nu een record heeft met 6 jaar al geen normale Turkse album uitbrengen.
Dat terwijl er tegenwoordig juist meer albums horen uit te komen in verband met mp3.
Tegenwoordig verdienen ze namelijk alleen maar aan concerten en optreden in nachtcafés.
En voor zo’n live concert vragen ze maar liefst minimaal ~ € 30.000 excl. de kosten voor het vervoer, het verblijf in het hotel en het eten. (verblijf geldt niet alleen voor de artiest maar ook voor het alle overige personeel van het band) + de kosten van de zaal, beveiliging, personeel etc. = failliet
Zo zie je maar dat het erg duur is om een artiest hierheen te laten halen.
Offf nerdeeeeen nereye… ik begon met Rafel el Roman en dwaalde af helemaal op een concert organiseren…
Neyse bu log biraz çorba oldu, kusuruma bakmayin... bir daha ki weblog’ta hallederiz :)
Reageren op bovenstaande artikel is niet meer mogelijk.
